RAKAMLARLA AKP YALANLARI

Bu yazıda AKP hükümetinin vatandaşları nasıl kandırdığı ve sayıları nasıl manipüle ettiğini anlatacağım.

YALANLAR

1) Türkiye AKP hükümeti döneminde acayip büyümüştür ve bu durdurulamaz büyüme hızla devam etmektedir.

2002 – 2008 arasında gelişmekte olan ülkelerin büyüme ortalaması 7.6% idi. Bu rakam, Türkiye için 5.9%‘dır. (Kaynak : Dünya Bankası ve TUİK)
2008 – 2012 dönemini alırsanız, Çin hariç gelişmekte olan ülkeler 5.6%, Türkiye 3.9% büyümüştür. (CNN Türk / Ekonomi Bakanlığı)
2002 – 2013 arası büyüme rakamları ortalamasını alırsanız, gelişmekte olan ülkelerin ortalaması 7%, Türkiye’nin ortalama büyümesi ise 5.1%‘tir. (Kaynak : Dünya Bankası ve TUİK)

Gördüğünüz üzere Türkiye gelişmekte olan bir ülke olarak kendi sınıfındaki ülkelerin gerisindedir. Hiç de söylendiği gibi durdurulamaz bir büyüme söz konusu değil. Hatta ortalamanın altında olması özellikle 2008-2012 arası krizin bizi teğet geçtiği palavrasını da doğrular niteliktedir. Yani AKP hükümetinin çizdiğiği gibi pembe bir tablo söz konusu değil.

1923 – 2002 arasında Türkiye Cumhuriyeti ortalama büyümesi 5%‘tir. (CNN Türk).. Ekonomi bakanlığı öngörülerine göre, 2002 – 2014 dönemindeki büyüme 4.9% olacaktır.

Öte yandan Türkiye'yi şaha kaldırdığını iddaa eden bu hükümet aslında 2002-2008 arasında Cumhuriyet tarihi ortalamasının sadece 0.9% üstünde olmakla beraber 2008-2012 arasında ortalamanın 1.1% altında kalmıştır. 2002-2013 arasında ise Cumhuriyet tarihi büyüme ortalamasındadır.


IMF Dünya Ekonomisinin Görünümü raporlarına göre, 1985 yılında Kore dünya ekonomisinin 0.9%‘unu oluştururken, Türkiye 1%‘ini oluşturuyor. Yani Kore Türkiye’den küçük. 2012 yılına geldiğinizde Kore 1.9%‘a gelmiş, Türkiye 1.35%‘te. (CNN Türk)

1985 yılında ekonomik olarak arkamızda kalan Kore, doğru vizyon, teknoloji ve ARGE yatırımlarıyla 2012 yılında bizim ekonomimizin 1.5 katı olmayı başarmıştır.


2) Cumhuriyet tarihinin 100 yılında Dünya'nın ilk 10 ekonomisi arasında olacağız.

PwC öngörülerine göre, 2030 yılında dünyanın ilk 10 ekonomisi sırasıyla Çin, ABD, Hindistan, Japonya, Brezilya, Rusya, Almanya, Meksika, Fransa ve İngiltere olacak. Dikkatinizi çekerim, ilk beş içinde hiç Avrupalı yok. (CNN Türk)

Zaten bu kadar taviz verip giremediğimiz ve giremeyeceğimiz Avrupa Birliği'ne de dahil olamayacağımıza göre olsak olsak Ortadoğu'nun parlayan yıldızı, büyük gücü falan oluruz(bu da yalan tabii).

3) 2002 yılında 36 milyar Dolar olan ihracat miktarı 2012 yılında 152.6 milyar Dolar olarak gerçekleşmiştir ve 10 yılda ihracatımız 250% artmıştır. Ancak bu dönem arasındaki ithalat artışı 370%'dir. AKP hükümetinin hep yaptığı budur, bardağın sadece dolu tarafına dikkat çekip boş tarafını hasır altı etmektedir. Bariz bir şekilde ihracat 2.5 katına çıkmasına rağmen ithalatımız 3.7 katına çıkmıştır yani cari açık büyüyerek devam etmektedir.


4) Bu süreç içerisinde Türkiye birçok ileri teknoloji yatırımı yapmıştır.

Her yıl 432 ton demir satıp, 1 ton ilaç alıyoruz.
670 tır demir satıp, 1 tır cep telefonu alıyoruz.
582 tır un satıp, 1 tır ilaç alıyoruz.
2088 tır krom cevheri satıp, 1 tır aşı alıyoruz.
25 tır mermer satıp 1 adet tomografi cihazı alıyoruz.
2612 tır çimento satıp 1 tır bilgisayar alıyoruz.
Çimentonun kilosu 6 cent, bilgisayarınki 380 dolar.
5,6 ton buğday satıp, 1 kg uçak yedek parçası alıyoruz.
3,4 ton domates satıp, 7 kg domates tohumu alıyoruz.
77 cent’e 1 kg patlıcan satıp, patlıcan tohumunun kilosuna 6300 dolar ödüyoruz.
Dış ticaret açığımızın (enerji hariç) %98′i ileri teknoloji ürünlerinden kaynaklanıyor.
Yaptığımız ihracatta ileri teknolojinin payı %3.


5) Türkiye, IMF'ye borcunu ödemiştir ve bütçenin çoğu faize giderken bu oran düşmüştür.

Bu yalan kısmen doğrudur. Türkiye IMF'YE borcunu ödemiştir ancak toplam borç 425% artmıştır. Öte yandan bütçedeki faiz giderleri ciddi anlamda azalmıştır ancak bunun mimarı AKP hükümeti değildir. Dünya'da düşen faiz konjoktür trenine AKP de atlamıştır. Ancak bu noktada kendi tabirleriyle faiz lobisine rant sağlamamışlardır bu konudaki çabalarını da görmezden gelmemek gerekmekte; yiğidi öldür hakkını ver!

2002’de 129.6 milyar dolar olan Türkiye’nin toplam dış borcu, 2012 sonunda 336.9 milyar dolara fırladı. Bunun içinde kamunun dış borcu yüzde 59,8 oranında net 38.6 milyar dolar artarak 64.5 milyar dolardan 103.1 milyar dolara yükseldi. Merkez Bankası’nın dış borcu 22 milyar dolardan 7.7 milyar dolara gerilerken, özel sektörün dış borcu ise 2002-2012 döneminde yüzde 425’le artış rekoru kırdı. Bu dönemde net 183 milyar dolar büyüyen özel sektör dış borcu 43.1 milyar dolardan 226 milyar doları yükseldi.

Bu da AKP politikalarının bir ürünüydü; devlet daha az dış borç alırken, özel sektörü buna teşvik etti. AKP’nin 10 yıllık iktidarı döneminde kamunun rekor borç artışı, büyük oranda piyasadan yapılan iç borçlanmadan kaynaklandı. Bu dönemde özel sektör dışarıdan, devlet ise özel sektörden borçlandı. Yoğun sıcak para girişlerinin reel döviz kurunu düşürmesinin de etkisiyle özel sektör çılgınlar gibi dış borç aldı, aşırı bir kur riski üstlendi.

Dışarıdan yüklü borçlanmalara giden banka ve finans kuruluşları bu fonları, iç borçlanma ihalelerinde devlete sattı, özel sektörün dış borcu ile kamunun iç borcu paralel biçimde hızlı bir büyüme gösterdi.

Yurt dışından borçlanma yoluyla sağlanan fonlarla, vatandaşlar da adeta tüketici kredisi bombardımanına tutuldu, iç tüketim pompalanarak hormonlu büyüme süreci yaşatıldı. Bu şekilde yurda giren dövizler nedeniyle Merkez Bankası’nın rezervleri de yapay biçimde büyütüldü.

İşte bunlar hep hokus pokus, IMF'ye borcun sıfırlandığı her fırsatta söylenirken toplam borcun 130 Milyar dolardan 337 Milyar dolara çıkmasını hiçbir konuşmada veya metinde duyamıyorsunuz. Tabii borçlanmayan ülkeler ya da şirketler büyüyemez ancak üstünde durmak istediğim nokta, Türkiye'nin çok iyi bir ekonomiye sahip olduğunu ve çok hızlı büyüdüğü yalanının doğru olmadığıdır.

Evet daha önceki dönemlere nazaran koalisyon ve benzeri bir yönetim olmadığı için çok daha istikrarlı olan ekonomi iyi bir gelişmedir ancak şuanki veriler ve çizilem pembe tablo tamamen bir hayal ürünüdür. Enerji bağımlılığı ileri seviyede olan ve teknoloji üretemeyen hatta tarım ve turizmden çok ciddi seviyede gelir etme potansiye olan bir ülke durumundayken bunların hiçbirinde bir ilerleme görememek, ülkemizin de iyiye gitmediğinin bir işaretidir.

Cahilleşen ve ayrışan toplum ise ülkenin sosyal olarak da geriye gittiğinin bir kanıtı. Bu kadar borçlanmaya rağmen de eğitim ve kültür seviyesinin artmaması da durumu daha da vahimleştirmektedir. Birkaç istatistiğe bakalım.

Yabancı dil bilenlerin oranı yüzde 9.
Üniversite mezunlarının nüfus içindeki payı yüzde 12.

Son bir istatistik ile bitireyim. OECD tarafından yapılan, tüm üye ülkelerdeki eğitimin kalitesini ölçmeyi amaçlayan PISA eğitim yeterliliği testi sonuçlarına göre, Türkiye’de öğrenim gören öğrenciler 65 ülke arasında :

Matematikte 44’ncü
Okuduğunu anlama ve anlatmada 42’nci
Fen Bilgisinde 43’ncü
oldular. Birinci Çin, beşinci Kore… Bunun anlamı şu : geleceğimizi şekillendirecek çocukları ve gençleri rekabette avantaj sağlayacak şekilde eğitemiyoruz.

KAYNAKLAR:

www.utkukaynar.com
SETAV
TUİK